Te veel ideeën
Gisteren zag ik een relatief nieuwe iPhone-app genaamd App Incubator , waarmee iedereen kan in ideeën sturen voor een nieuwe iPhone app. Een ontwikkeling team zal de ideeën en beslissen of om de toepassing te bouwen. Als ze bouwen en krijgen het in de Apple App Store als een betaalde applicatie, zal de persoon die in het idee te krijgen een percentage van de opbrengsten.
Ik heb leest geen van de kleine lettertjes, maar ik wilde beginnen afvragen over alle gebruikelijke vragen rond nieuwe "intellectuele eigendom" in de vorm van ideeën: aan de ene kant is het gemakkelijk te voelen beschermend, zelfs geheimzinnig, uit angst dat iemand anders zal profiteren van "onze" ideeën, aan de andere kant, zonder het delen van ideeën, het is een mooi ding zeker dat er niets zal gebeuren. Een Golem-achtige tegenzin om ideeën uit te wisselen legt te veel wrijving in het innovatieproces, rente afneemt, en de ontwikkeling stopt.
Ook al ben ik vertrouwd met de problemen op een intellectueel niveau, was ik verbaasd om te ontdekken hoe angstig deze nieuwe toepassing voelde ik me. Het richtte zich een lens op mijn eigen waarneming: Ik zie mezelf als iemand die kan komen met heel veel nieuwe ideeën, en ik zou graag zien dat beloningen voor terug. Ik heb meteen merk dat ik het genereren van veel potentiële iPhone-app ideeën, zelfs in mijn slaap (ik wakker met mijn hoofd vol). Maar ik voelde ook een bezitterigheid, een aarzeling om weg te geven deze ideeën te gemakkelijk, ook al enig idee zonder de realisatie ervan zou genereert geen financiële compensatie, toch.
Iedereen komt met ideeën. Maar de mensen wier geest lijken geoptimaliseerd voor het genereren van nieuwe ideeën zijn meestal niet de mensen die vinden het makkelijk om door te drukken de realisatie van een, bepaald idee. Idee generatoren zijn nomadische, en idee "realizers" zijn agrarisch karakter. App Incubator is een model voor een partnerschap tussen de twee soorten.
Zeker, andere modellen zijn mogelijk, maar alle ideeën voor alternatieven zelf moeten worden gerealiseerd. Of het nu heet "bootstrapping", "it takes two to tango ',' complexiteitstheorie ', of' wederzijdse ontstaan," alle begin moeilijk zijn .
Categorie: creativiteit een reactie »
12 augustus 2009 om 08:08 am
Interessant, Ik hou van het idee van het partnerschap. Maar wat ze vragen is voor het idee generatoren om hun de helft van het werk te bieden en krijg geen van de beloning. Zoals u voorstelt, als het idee uitvoerders zijn afhankelijk van het idee generatoren, die zeker lijkt juist, omdat ze om hulp te vragen, lijkt het volstrekt legitiem voor het idee generatoren om recht hebben op bepaalde beloning te voelen voor het verstrekken van een noodzakelijke component van het proces. Tenzij, natuurlijk, je kijkt naar de enkele bevrediging van het zien van het idee geïmplementeerd als betaling genoeg, die blijkbaar is wat ze rekenen erop.
Ook ik het genereren van veel ideeën. Sommige van die voel ik me eigen over, anderen niet. Het grootste deel van de tijd dat ze alleen maar dingen die ik zou willen zien uitgevoerd omdat ik denk dat ze zal mijn leven beter / makkelijker / handiger / etc. en de uitvoering daarvan zou belonen me in de utility zou ik krijgen van het gebruik van het eindproduct. Dus in zekere zin, want veel van mijn ideeën die een schadevergoeding genoeg voor mij zijn.
Het probleem is ik heb te veel tijd verspild in mijn leven doen van voorstellen aan dovemansoren. Jaded door de onbeantwoorde 'partnerships' Ik vind het moeilijk om opbrengen om de energie om meer te doen een groot deel van dat. Maar ja, als ze vragen om het dan misschien moet ik proberen. Dus hier is mijn eerste suggestie: Wat dacht je van een app dat maakt de iPhone compatibel met de telefoon diensten die mensen daadwerkelijk willen gebruiken? Nu dat daadwerkelijk zou kunnen maken me willen een iPhone in de eerste plaats.