Studio non troppo

"Complexiteit" en "chaos" zijn veelgebruikte woorden dat zowel alledaagse en technische betekenis hebben. In hun technische incarnaties, zowel complexiteitstheorie en chaostheorie zich in het deel met de gevallen waarin het is moeilijk te voorspellen wat er gaat gebeuren.

Voor de chaostheorie, denk "butterfly effect." Kleine veranderingen in de oorspronkelijke voorwaarden van een systeem kan hebben (onder bepaalde omstandigheden) enorme gevolgen die de lijn.

Voor de complexiteitstheorie, denk "-netwerk." Een vrije, virale YouTube video kan een diepgaand effect op de perceptie van het publiek op een bedrijf in weerwil van vele miljoenen dollars van het bedrijf reclame budget.

Zelfs als uw systeem is complex (en niet alle systemen), dat betekent niet dat u kunt bepalen op voorhand welke YouTube-video zal gaan virale, en zelfs als uw systeem chaotisch is (en niet alle systemen), die niet betekent dat u kunt zien welke enorme invloed zal hebben de vlinder langs de lijn.

Wanneer het systeem u in een complexe of chaotische, heb je te krijgen over het idee dat je naartoe gaat voor meesterschap. Meesterschap, voorspelbaarheid en controle gewoon niet up stack in complexe of chaotische systemen is de manier waarop ze doen in andere contexten.

In plaats daarvan cultiveren vocht respons en veerkracht.

Het heet "tachtig-twintig" of het Pareto-principe : u krijgt 80% van de klap van 20% van de bok. Dat is een manier om te denken. Hier zijn een aantal anderen:

• de top 20% van uw klanten te voorzien van 80% van uw orders
• de slechtste 20% van uw cliënten 80% van je hoofdpijn (OK, dat lijkt me een understatement!)
• de laatste 20% van "de klus te klaren" neemt 80% van de tijd (al dan niet begrote dat je veel tijd)

Foto: Denzil ~

Tachtig-twintig is een vuistregel, geen rechtsstaat (of zelfs van de wiskunde), dus in plaats van het gevoel veroordeeld tot de gevolgen, kun je het gebruiken als uitgangspunt om na te denken over wat je doet en niet doet.

Soms is het de moeite waard is allemaal 100%. Andere tijden, het is het waard te stoppen nadat u hebt gedaan de big-uitbetaling van 20%, met behulp van elders de middelen die je hebt vrijgekomen door het niet verder gezocht naar de afnemende rendementen-regio van de resterende 80%. Met behulp van tachtig-twintig als een van uw reflecterende gereedschap, een hulpmiddel om te beslissen wat te doen en wat niet te doen, kan je terug het gevoel dat je een keuze hebt.

Foto: akunamatata

Werken aan een groot project kan worden vergeleken met het beklimmen van een grote heuvel.

Het ding is, met veel echt grote projecten, de ervaring iets gaat als volgt: 1) U start klimmen, te realiseren dat het gaat om een lange reis, 2) duw je verdere opwaartse, duwen, duwen, duwen, het ene been in voorkant van de andere, 3) zie je de top voordat u, en net zoals je de top, 4) ontdek je het is niet de top op alle, op slechts een korte afvlakken voordat vissen weer naar boven komen.

Het psychologische effect van dit zware vermoeidheid. We hebben de neiging om de energie toe te wijzen aan onszelf dat we nodig hebben om de taak die wij hebben vastgesteld dat te bereiken, dus als het werk niet laten gaan waar we denken dat het zou moeten, kan dat een zware klap zijn.

Stel je een marathonloper bereiken van de finish tape, alleen maar te lezen is er een briefje opgespeld: "vandaag de marathon is 30 mijl in plaats van de gebruikelijke 26,2 mijl. Bedankt voor uw begrip. "

In deze echt grote projecten, zoals het starten van een bedrijf, moet u deze aanpak als een lange weg. Met name, denk aan het als een uitzetting voor onbepaalde tijd langer dan je denkt het zal zijn. Het is niet dat je moet proberen om een geest spel te spelen met jezelf, om jezelf te proberen te verleiden tot duurzame langer. In plaats daarvan te zorgen dat elke stap in het werk, gemiddeld, inclusief de rest en voeding je nodig hebt om door te gaan.

Foto: Gilles chiroleu

Ongeveer halverwege tussen Albuquerque en Santa Fe, uit de westkant van de I-25, staat iemand goed idee dat niet maken. Oorspronkelijk ontworpen als een Outlet Mall, het niet genoeg klanten aan te trekken en werd opgekocht door een Native American groep die omdoopte tot "Tradities!" En gerestyled als one-stop-shopping voor Indiase geschenken.

Dat mislukte ook, en enkele andere ondernemende mensen kochten de hele outfit en omgezet in een kant en klare film studio en productie Mall (kunt u bellen dat een winkelcentrum?)

Ik zag onlangs dat het opnieuw te koop.

I'm guessing dat het iets te maken met de locatie. Mensen rijden tussen Albuquerque en Santa Fe zijn, voor het grootste deel, behoorlijk gericht op om de stad ze niet vertrekken. Het station is ongeveer een uur, maar zou 15 minuten langer verlaat ik-25 en zie de 'geweldig idee, "gezien het feit dat het niet een gemakkelijke-off, makkelijk op te sluiten.

In ieder geval, het 'geweldig idee' was dat niet.

Omdat er zo veel mensen met veel meer besteedbaar inkomen dan kom je met goede ideeën die mislukken, moet u dit merk, en niet het vanzelfsprekend dat je geweldig idee zal slagen.

Maar niet met deze op de verkeerde manier.

Je moet nog steeds probeer je goede ideeën. Net besteden weinig tijd uitzoeken hoe je gaat om te voorkomen dat bankroet zelf als het idee niet de pan uit. Op die manier houdt u het uitrollen van nieuwe proeven van de nieuwe 'grote ideeën', en uiteindelijk, achteraf bezien, zullen sommige van uw gissingen blijken om rechtdoor te zijn geweest.

Dit is een bericht over 'goed genoeg. "

'Goed genoeg' is niet goed genoeg als het gaat om:

• roffelwerk
• het resultaat van ons niet kan schelen
• een manifestatie van vermijding.

'Goed genoeg' is een aanpak die gerechtvaardigd was (en misschien zelfs optimaal) wanneer:

• je moet iets hebben die er in de wereld om te zien hoe hij dat doet
• uw geloof dat u van plan een toekomstige gebeurtenissen reeks is een onjuiste geloof in de beheersbaarheid
• je hebt perfectionist tendensen die u houdt van het krijgen van iets gedaan.

Het is niet de schaarste van geld of tijd of kennis. De echte toetredingsdrempel is onzekerheid. Als je wist dat wat u nu probeert uiteindelijk zou werken, zou je niet over het besteden van uw geld of tijd fret. Maar tenzij je heel goed in het beoefenen van niet-gehechtheid of het gokken type, dat is niet hoe het voelt.

Het is moeilijk, niet te weten of uw werk zal het resultaat u denkt dat u wilt creëren.

Foto: kwerfeldein

Er is een wenskaart, die vraagt (geparafraseerd), "wat zou je proberen als je wist dat je kon niet anders?" Er is een probleem met deze bemoedigende woorden, hoewel (of met deze gemeenplaats, afhankelijk van welke stemming je bent in):

Zonder onzekerheid, zouden de meeste inspanningen geworden ondraaglijk saai.

Ellen J. Langer heeft opgemerkt dat golf niet zou veel plezier voor lang als je wist elk schot zou een hole in one te worden. Nu, dat klinkt misschien als een van die vervelende opmerkingen over loterijwinnaars - "ze veel gelukkiger waren voordat ze gewonnen." Ja, ja, we denken. Laat me gewoon winnen, en laat me er zelf achterkomen of ik minder vrolijk.

Maar we hebben niet de keuze van de afschaffing van onzekerheid. Onze waarneming dat we kunnen is een illusie.

De enige manier om door de barrière is om op te treden, hoewel we onzeker bent.

Het project naar u toe is enorm. Gecompliceerde. Veruit immens. Hoe reageer je dan? Terror? Woede? Vertraging? Een Zen lachen?

Foto: Yogi

Het is gemakkelijk om overweldigd voelen wanneer je op zoek bent naar de berg voor je. Maar precies hoe je kijkt naar de wirwar van taken kan het verschil tussen reageert (dwz handelen te maken) en alleen maar reageren.

Hoe denkt u over de taken en de tijd?

Beschouw het verschil tussen:

1. Er zijn veel dingen die ik nodig te hebben gedaan
2. Er zijn veel dingen die ik nu moet doen recht

# 1 laat u geen kans van zich goed voelen over jezelf. Je bevindt je achter al! Afhankelijk van je persoonlijkheid, dit kan wel of niet te demoraliseren en je verlammen.

# 2 laat u open voor een hardnekkige geval van informatie-overload. Met zo veel dingen nu goed doen, dan heb je onbewust gegeven zelf nog een ding te doen: erachter te komen welke van deze eindeloze dingen moet je echt goed te doen nu! Ik weet dat ik goed functioneren niet onder dit soort druk. Je zou kunnen, maar ik zou toch graag een andere aanpak te bevelen.

Breng een weinig tijd om te beslissen, doen "wat ik als eerste doen?"

Let op, ik heb niet gezegd, beslissen wat eerst te doen, tweede en derde. Dit is niet een plan-a-thon, het is een overlevingsstrategie. Je zou kunnen denken taak triage. Het eerste voordeel is dat verwijdert u de extra druk van de informatie-overload-druk-om niet te weten welke van de vele taken die u aan om eerst aan te pakken. Dat is vrij aardig, al. Maar er is nog een voordeel dat kan bazuin een andere waar je kon bedenken.

Met slechts een ding voor je te gaan doen, zul je in staat om te beginnen.

Je hebt heel veel keuzes in hoe definieer je dat de eerste taak. Maak het niet te groot. "Ga zitten en schrijf de roman" is te groot. "Ga zitten en schrijf het eerste hoofdstuk van de roman" is ook te groot.

Kijk zelf maar: "Koop een pak papier" kunnen zijn: te klein, of liever gezegd, het kan gewoon je uitstelgedrag. Of ... het kan in feite het eerste wat je hoeft te doen voordat u een andere voorwaartse vooruitgang op uw roman. Je moet hier eerlijk met jezelf.

Zodra u hebt besloten wat het is moet je eerst doen, en vervolgens na je bereikt hebt die taak, de volgende stap is duidelijk: u beslist (weer), "wat moet ik als eerste doen?"

Foto: titanium22

We kregen een kersenboom via UPS gisteravond. Sue had bevolen de boom ergens in de herfst voor levering in het voorjaar. Het is een kale wortel boom en is een self-pollenating dwergvariëteit. We zijn verheugd om de boom te hebben en kijken ernaar uit om te zien groeien en bloeien en vruchten.

Het ding is, we weten niet waar we heen gaan om het te planten.

Het is een drukke dag vandaag, en we zijn op zoek naar de boom te planten morgen (de instructies kunnen zeggen dat we het binnen te houden zo lang). We hebben niet echt een 'perfecte' plek om te planten, maar er zijn veel plaatsen op het terrein hebben wij uiteraard niet gezegd, dus we hebben tenminste verengd de mogelijkheden wat.

Zodra we het bedrijf, zullen we niet wilt verplaatsen. Het is niet alsof we een plek zouden kunnen proberen voor een week en dan verplaatsen naar een ander, het is niet een kamerplant. Dus het kiezen van een spot is een verbintenis.

We weten niet hoe groot het eigenlijk nog zal toenemen, welke vorm dat zal zijn, of hoe het zal invloed hebben op de andere planten in de omgeving of de ecologie van onze kleine perceel. We kunnen hem snoeien, aanpassen van de watergift en verplaats enkele van de dingen om hem heen, maar er is maar zoveel dat we in staat zullen zijn aan te passen of over het leven van de boom te controleren.

Het allerbelangrijkste is dat we hebben om het te planten. We kunnen niet wachten om te zien of een "perfecte plek" voor.

Dus, in tegenstelling tot wat ik bepleit in mijn post over het instellen van dingen gemakkelijk kunnen worden bewerkt, zullen we gewoon te worden om deze in de grond en zien wat er gebeurt. Ik denk dat het voeden en bouwen, hoewel hij het creëren van gemeen hebben, voelt heel anders.